17 sierpnia 1920 w czasie akcji na umocnioną pozycję bolszewicką, zauważył karabin maszynowy zadający straty atakującym, z własnej inicjatywy zdobył go i unieszkodliwił, za co 25 kwietnia 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
Po zakończeniu wojny pozostał w służbie zawodowej. W 1933, w stopniu starszego wachmistrza, nadal pełnił służbę w 23 pułku ułanów. W pułku tym pozostawał do 22 sierpnia 1939.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył w 4 pułku ułanów. Dostał się do niemieckiej niewoli, do 25 listopada 1940 przebywał w Stalagu III A. Później działał w AK.
W 1922 zawarł związek małżeński z Jadwigą Walentynowicz. Miał syna Mariana (ur. 1923).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5371 – 25 kwietnia 1922 Krzyż Walecznych – 1921 Medal Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Brązowy Krzyż Zasługi – 1932 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 3 marca 1926 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1928 Odznaka pamiątkowa I Korpusu Polskiego w Rosji Odznaka pamiątkowa 81 pułku strzelców grodzieńskich Odznaka pamiątkowa 23 pułku ułanów grodzieńskich Medal Zwycięstwa – 1926
Przypisy
Bibliografia