Luty-listopad 1963 Arif, razem z innymi oficerami niezadowolonymi z rządów Kasima, wziął udział w zamachu stanu w lutym 1963, zorganizowanym przez partię Baas. Odegrał w nim kierowniczą rolę. Ponieważ politycy Baas byli młodzi i niedoświadczeni, głową państwa uczyniono Arifa, który otrzymał także stopień marszałka. Stanął także na czele Narodowej Rady Dowództwa Rewolucji, był w niej jednym z dwóch (na ogólną liczbę 20) członków nienależących do partii Baas. Skład Rady był tajny. Niedoświadczenie polityczne działaczy Baas pozwoliło mu, wspólnie ze starszym bratem Abd ar-Rahmanem Arifem, stać się jedną z kluczowych postaci w elicie rządowej. Skupili się wokół niego zwłaszcza wojskowi z Dulajmu. Zaliczał się do umiarkowanego skrzydła elity władzy. W październiku 1963 razem z innymi umiarkowanie nastawionymi oficerami postanowił pozbyć się z rządu przedstawicieli radykalnego skrzydła partii (którzy w tym samym czasie dążyli do pozbawienia go władzy). W sytuacji ogólnego chaosu panującego w kraju i wewnętrznego konfliktu w partii Baas przeprowadził razem ze swoimi zwolennikami w wojsku nowy zamach stanu, odsuwając partię Baas od władzy 18 listopada 1963.