We wrześniu 1888 roku subway stał się na krótko ośrodkiem zainteresowania, kiedy to w tunelu pojawił się mężczyzna z nożem, co kojarzono z morderstwami, jakie popełniał w pobliskiej dzielnicy Whitechapel Kuba Rozpruwacz.
W swym Dictionary of London Charles Dickens Jr. tak komentował niewielkie rozmiary tunelu: „tam nie ma za dużo przestrzeni nad głową i nie doradza się nikomu, poza najniższymi z poddanych Jej Królewskiej Mości, próbować przejścia na wysokich obcasach lub w kapeluszu, do którego przywiązuje jakąś wartość”. thumb|left|Tower Subway w roku 1870 Włoski pisarz Edmondo De Amicis (1846–1908) opisał przejście przez tunel w swych zapiskach z Londynu:
W roku 1894 kilkaset metrów w dół rzeki otwarto niepłatny Tower Bridge, co spowodowało spadek dochodów subwayu. W 1897 roku parlament przegłosował ustawę zezwalającą na sprzedaż tunelu za 3000 funtów London Hydraulic Power Company (LHPC), co skutkowało zamknięciem ruchu pasażerskiego w roku następnym.
Tunel techniczny thumb|Północne wejście do Tower Subway Po zamknięciu tunel był wykorzystywany do celów hydraulicznych przez LHPC, a także do przetaczania wody pitnej.