Étienne-Ignace-Laurent de Pons (ur. 10 sierpniaAnne Mézin: Les consuls de France au Siècle des Lumières (1715–1792), Ministère des Affaires étrangères Paris 1998, s. 975, lub listopada według Edmund Cieślak: De Pons - ostatni rezydent francuski w Gdańsku w XVIII wieku, Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka; 51/1-3, Wrocław 1996, s. 236-242 1735 w okolicach Gaas we Francji, zm. na pocz. XIX wieku) – dyplomata i urzędnik konsularny francuski, ostatni rezydent francuski w Gdańsku w XVIII wieku.
Życiorys Syn Adriena du Pons. We francuskiej służbie zagranicznej od 1762, m.in. pełniąc funkcję zastępcy szefa odpowiedzialnego za stosunki z Włochami, Holandią i częścią Północy. W randze komisarza królewskiego uczestniczył w powitaniu w Beauvoisins przyszłej Marii Józefiny Sabaudzkiej (1971). W latach 1774–1793 pełnił funkcję rezydenta nominowanego przez ówczesny Departament Spraw Zagranicznych (Département des Affaires étrangères) i konsula nominowanego przez Departament Morski (Département de la Marine) w Gdańsku. Dwukrotnie opuszczał Gdańsk celem kuracji uzdrowiskowych we Francji (1778-1780 i 1786-1790), zastępowany w pełnieniu funkcji przez sekretarza Brunattiego. Odbył też podróż studyjną na Litwę, Wołyń i Ukrainę.