Po zaanektowaniu miasta w 1793 przez Prusy i wezwania do powrotu przez francuski Komitet Ocalenia Publicznego (Comité de Salut Public), po różnych perypetiach natury formalnej, m.in. krótkim areszcie domowym z rozkazu króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II, i zdrowotnej, w 1796 powrócił do Francji. Przygotowywano objęcie przez niego urzędu ministra Francji w Kolonii, lecz pomimo z jego strony zabiegów oraz z uwagi na pogarszająca się sytuację międzynarodową, nie przydzielono mu tej ani żadnej innej funkcji publicznejJean-Paul Garnier: La Tragédie de Dantzig, Nouvelle Revue Critique Paris 1935, s. 113.
Zobacz też Konsulat Francji w Gdańsku Etienne de Pons ?
Bibliografia Jean-Paul Garnier: La Tragédie de Dantzig, Nouvelle Revue Critique Paris 1935 Edmund Cieślak: De Pons - ostatni rezydent francuski w Gdańsku w XVIII wieku, Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka; 51/1-3, Wrocław 1996, s. 236-242 Anne Mézin: Les consuls de France au Siècle des Lumières (1715–1792), Ministère des Affaires étrangères Paris 1998, s. 975,
Przypisy
Kategoria:Francuscy rezydenci w Gdańsku (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1735 Kategoria:Urzędnicy konsularni w Gdańsku