Feliks Bronisław Roliński (ur. 12 maja 1873 w Wólce Raciborowskiej k. Kutna, zm. 19 grudnia 1972 w Warszawie) – malarz polski, nauczyciel rysunków w szkołach średnich, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Życiorys Był synem Aleksandra Józefa (administratora dóbr ziemskich) i Wiktorii z Zembrzuskich (zm. 1909). Uczęszczał do gimnazjum w Warszawie, po jego ukończeniu wyjechał do Monachium, gdzie kontynuował naukę w Kunstgewerbeschule i od 14 maja 1900 w Akademii Sztuk Pięknych. Uzupełniał studia artystyczne w Dreźnie, we Włoszech i na Węgrzech. Powrócił do Warszawy w 1902 i pracował jako kierownik sali rysunkowej Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej. W latach 1906–1935 był nauczycielem rysunku i kaligrafii w Szkole Realnej Stowarzyszenia Techników Polskich im. Staszica w Warszawie (od 1918 pod nazwą Państwowe Gimnazjum Humanistyczne im. Staszica), 1920–1939 nauczycielem perspektywy malarskiej w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa im. Gersona, 1920–1922 nauczycielem na Państwowych Kursach Pedagogicznych dla nauczycieli rysunku. Uczył również w Szkole Sztuk Pięknych (późniejszej Akademii Sztuk Pięknych) perspektywy odręcznej i dydaktyki plastyki (od 1924) i w Żeńskiej Szkole Architektury im. Noakowskiego (od 1929).