Uwagi. Właściwości 1–3 spełnione są z dokładnością do błędów zaokrągleń. Popularne, ogólne algorytmy rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych (np. Rungego-Kutty) koncentrują się na uzyskaniu jak najdokładniejszego wyniku jak najmniejszym nakładem obliczeń, nie spełniają jednak kluczowych dla fizyki postulatów 1–3. Symulacje dynamiki molekularnej zwykle mają do czynienia z układami chaotycznymi z losowo dobranym warunkiem początkowym i choćby z tego powodu nie dążą do osiągnięcia dokładnego rozwiązania – dużo ważniejsze jest utrzymanie trajektorii rozwiązania na powierzchni stałej energii. Uwzględnienie w algorytmie sił zależących od prędkości (np. tarcia) jest łatwe, o ile nie zależy nam na dokładności. Taki uogólniony algorytm Verleta stosuje się m.in. przy tworzeniu komputerowych efektów specjalnych, np. w symulacjach ruchu tkanin.
Linki zewnętrzne
– dół strony
Kategoria:Algorytmy rozwiązywania równań różniczkowych Verleta, algorytm Kategoria:Dynamika molekularna