Integracja Verleta może być także używana z drugą pochodną.
Integracja (algorytm) Verleta używana jest także jako opis metody Störmera. Stosuje się to równanie, aby uzyskać następną pozycję wektora z dwóch poprzednich używając prędkości
Cechy algorytmu Algorytm Verleta: Jest odwracalny w czasie. Zachowuje strukturę symplektyczną dynamiki Hamiltonowskiej (a więc m.in. objętość potoku fazowego). Z reguły nie zachowuje całkowitej energii, ale zachowuje wartość pewnego zaburzonego Hamiltonianu Oznacza to, że nawet podczas długotrwałych symulacji całkowita energia układu w sposób kontrolowany fluktuuje wokół wartości zadanej. Wymaga tylko jednokrotnego obliczania sił w każdym kroku czasowym. Jest szybki, ale niezbyt dokładny (zaliczany jest do algorytmów o dokładności globalnej rzędu drugiego). Może być w całości zaimplementowany na zaledwie trzech tablicach (położenia, prędkości, siły). Nie jest algorytmem ogólnym – znajduje zastosowanie głównie do problemów, które można zapisać w postaci równań różniczkowych zwyczajnych rzędu drugiego. Jest kłopotliwy, jeśli siły zależą od prędkości.