Odmiana Tetun-Dili charakteryzuje się silnymi wpływami fonologii, morfosyntaktyki i leksyki portugalskiej, co decyduje o jej „hybrydowym” charakterze. Portugalski jest źródłem słownictwa związanego z wyższymi domenami komunikacji. Istnieje też warstwa historycznych pożyczek malajskich. Dodatkowo od 1975 r. tetum w Timorze Wschodnim znajdował się pod wpływem języka indonezyjskiego. Forma tetum wywodzi się z języka portugalskiego (oryg. tetun, tettun).
Odmiana Tetun-Dili bywa rozpatrywana jako odrębny język kreolski. Niemniej nie chodzi o język kreolski w tradycyjnym znaczeniu tego terminu (nie odnotowano, by przeszedł etap pidżynu); według jednej z propozycji trafniej jest klasyfikować Tetun-Dili jako język mieszany.
Regulacją tetum zajmuje się (zał. 2001; port. , tetum ). Kościół katolicki przyjął tetum jako język liturgiczny.
Fonologia W taki oto sposób przedstawia się zasób samogłoskowy języka tetum: + Fonemy samogłoskowe języka tetum przednie centralne tylne przymknięte średnie otwarte
W języku tetum /a/ /i/ oraz /u/ wymawia się stosunkowo niezmiennie, natomiast na wymowę /e/ i /o/ mają wpływ głoski, którymi są otoczone. Przykładowo ich dźwięk jest nieco wyższy, kiedy w następnej sylabie znajdują się głoski /u/ lub /i/.
Gramatyka