W listopadzie 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Służył początkowo w 28 pułku Strzelców Kaniowskich, jesienią 1919 r. ukończył Szkołę Oficerską Wojsk Samochodowych w Krakowie. Mianowany kapitanem, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W kolejnych latach zajmował szereg stanowisk w wojskach samochodowych, m.in. komendanta kadry 9 Dywizjonu Samochodowego w garnizonie Brześć. W lipcu 1922 zdał eksternistycznie maturę w Gimnazjum Państwowym im. Traugutta w Brześciu nad Bugiem, następnie – nie przerywając służby wojskowej – studiował matematykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego (do 1926). Awansowany na majora w korpusie oficerów samochodowych, ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Od 1934 zastępca dowódcy 4 batalionu czołgów i samochodów pancernych od 1937 komendant 9 batalionu pancernego w Lublinie. Awansował na podpułkownika 19 marca 1937.

W kampanii wrześniowej był oficerem Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie;