Ciężko chorował na płuca po pobycie w obozie jenieckim. Od lipca 1959 pracował w Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych INCO w Warszawie, a od kwietnia 1963 był kierownikiem sekcji administracyjnej, potem starszym referentem w Biurze Usług Transportowych w Warszawie. W 1972 przeszedł na emeryturę. Zmarł na atak serca w trakcie uroczystej inauguracji roku akademickiego na Akademii Teologii Katolickiej w październiku 1976.
Był autorem wspomnień Blaski i cienie bohaterskiego pięciolecia (1949) oraz Wspomnienia z walki podziemnej 1939–1944 (maszynopis).
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B24-11-13)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Z małżeństwa z Marią z Sikorskich (1898–1984), stomatolożką, miał dwie córki: Danutę (1922–1991), historyczkę, późniejszą żonę Ludwika Borawskiego i Hannę zamężną Waściszewską (ur. 1927).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (czterokrotnie: dwukrotnie w 1922, po raz trzeci 28 września 1944) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami (3 maja 1944) Medal Niepodległości (23 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz.