W latach 1977–1979 zajmował stanowisko sekretarza redakcji „Studiów Warmińskich”.
23 czerwca 1982 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem pomocniczym diecezji warmińskiej ze stolicą tytularną Falerone. Święcenia biskupie otrzymał 4 lipca 1982 w Konkatedrze św. Jakuba w Olsztynie. Udzielił mu ich prymas Polski Józef Glemp, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski, w asyście Henryka Gulbinowicza, arcybiskupa metropolity wrocławskiego, i Jana Obłąka, biskupa diecezjalnego warmińskiego. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Dives in misericordia Deus (Bóg bogaty w miłosierdzie). W latach 1982–1992 sprawował urząd wikariusza generalnego diecezji, był moderatorem kurii biskupiej i ekonomem diecezji. Należał do rady kapłańskiej, rady duszpasterskiej oraz Komisji Głównej Synodu Diecezji Warmińskiej. W latach 1982–1992 zajmował stanowisko dziekana Warmińskiej Kapituły Katedralnej.
25 marca 1992, w wyniku reorganizacji struktur Kościoła katolickiego w Polsce, Jan Paweł II przeniósł go na urząd biskupa diecezjalnego nowo utworzonej diecezji ełckiej. Tego samego dnia kanonicznie objął diecezję, natomiast ingres do Katedry św. Wojciecha w Ełku odbył 23 kwietnia 1992.