Pojęcie natury (fysis) nie ma u niego charakteru ogólnego i abstrakcyjnego, lecz jako fysis idike odnosi się zarówno do człowieczeństwa, jak i bóstwa Chrystusa. Zjednoczenie obydwu natur istnieje rzeczywiście w hipostazie Logosu i prowadzi do doskonałego zespolenia ich indywidualnych przymiotów (synthesis). Osiągnięciem Leoncjusza jest rozróżnienie między zjednoczeniem natur a zjednoczeniem hipostaz, przez co wyjaśnił niejasności apolinarystycznej koncepcji zjednoczenia natur i seweriańskiej nauki o jednej naturze. Przeciw nestorianom głosił, że Logos stając się człowiekiem, przyjął ludzką naturę, a nie dodatkową hipostazę, która hipostatycznie zjednoczyła się z naturą boską.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ojcowie Kościoła Kategoria:Pisarze średniowiecza Kategoria:Bizantyńscy teolodzy 527–610 Kategoria:Neochalcedonizm