268-269..
Przez rząd Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji awansowany do stopnia generała pułkownika.
W 1938 opublikował w Berlinie wspomnienia Синьожупанники. Mieszkał i zmarł w Sopocie.
Przypisy
Prace Віктор Зелінський, Синьожупанники, Берлін 1938
Bibliografia Віктор Петрович Зелінський w: Енциклопедія історії України: Т. 3. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2005, Wyd. «Наукова думка». Ярослав Тинченко, Офіцерський корпус Армії Української народної республіки (1917-1921) Київ 2007, Wyd. Темпора, , s. 174-175. Jan Jacek Bruski, Petlurowcy. Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie, 1919-1924, Wydawnictwo Arcana, wyd. 2, Kraków 2004,
Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generałowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Ukraińscy dyplomaci Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (Ukraińska Republika Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1940