Po negocjacjach stronie polskiej udało się ograniczyć listę do czternastu nazwisk (w tym Borysa Sawinkowa), w tym czterech ukraińskich: Naczelnego Atamana URL Symona Petlury i generałów: Wiktora Zielinskiego, Mychajła Omeljanowycza-Pawlenki i Jurka Tiutiunnyka. Przeciwny uleganiu sowieckim żądaniom był Naczelnik Państwa Józef Piłsudski, który określił zgodę na wydalenie emigrantów, jako handel żywym towaremJan Jacek Bruski, Petlurowcy. Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie, 1919-1924, Wydawnictwo Arcana, wyd. 2, Kraków 2004, s. 266-269.. Z czwórki Ukraińców, których wydalenia domagał się Karachan Polskę opuścili ostatecznie 20 października 1921 roku Mychało Omeljanowycz-Pawlenko i Wiktor Zielinski, udając się na terytorium Wolnego Miasta GdańskaSymon Petlura został ukryty na terytorium Polski przez Henryka Józewskiego i Stanisława Stempowskiego (przebywał w ukryciu do końca swego pobytu w Polsce tj. do grudnia 1923), gen Tiutiunnyk był pod opieką II Oddziału Sztabu Generalnego WP w związku z przygotowaniami do II pochodu zimowego. Jan Jacek Bruski Petlurowcy. Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie, 1919-1924, Wydawnictwo Arcana, wyd. 2, Kraków 2004, s.