W 2008 roku nie znalazł się ostatecznie w składzie reprezentacji U-20 na inauguracyjne MŚ juniorów, jednak rok później zagrał we wszystkich pięciu spotkaniach swojej drużyny. Dobra postawa w tym turnieju dała mu nagrodę dla najlepszego australijskiego gracza w tej kategorii wiekowej.
Wobec kontuzji podstawowych filarów młyna, którymi byli wówczas Benn Robinson i Ben Alexander, po zaledwie trzech występach w Super Rugby, został niespodziewanie powołany do kadry prowadzonej przez Robbie’ego Deansa. Jego pierwszy kontakt z seniorskim poziomem reprezentacyjnym nastąpił w drużynie Australian Barbarians w meczu z reprezentacją Anglii 8 czerwca 2010 roku. Już cztery dni później zagrał ponownie z tym samym przeciwnikiem, lecz tym razem w barwach Wallabies zaliczając w trudnych warunkach swój oficjalny debiut w narodowej kadrze, grając dodatkowo po obu stronach młyna. W ciągu kolejnego tygodnia jeszcze dwukrotnie wyszedł na boisko przeciw Anglikom, a czerwcowe testmecze zakończył występem z Irlandią. Otrzymał następnie powołanie na Puchar Trzech Narodów 2010, podczas którego wystąpił we wszystkich sześciu spotkaniach, oraz na listopadowe mecze kadry, gdzie prócz testmeczów wyróżnił się w spotkaniach przeciw Leicester Tigers i Munster oraz po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie, po dwunastu występach z ławki rezerwowych.