Debiutancki sezon zakończył zatem z czternastoma testmeczami na koncie oraz opinią najbardziej obiecującego australijskiego filara mogącego grać po obydwu stronach młyna.
Mimo opuszczenia pierwszej połowy reprezentacyjnego sezonu 2011 z powodu kontuzji więzozrostu kostki postawa zaprezentowana w meczu Australian Barbarians z Kanadą potwierdziła jego miejsce w kadrze na odbywający się w Nowej Zelandii Puchar Świata w Rugby 2011. Wystąpił na tym turnieju we wszystkich siedmiu meczach zakończonej na trzecim miejscu kampanii Australijczyków, a następnie w minitournée obejmującym spotkania z Walią i Barbarians.
Pod koniec maja 2012 roku otrzymał powołanie na czerwcowe mecze kadry, jednak po spotkaniu ze Szkocją znalazł się poza składem na serię trzech meczów z Walijczykami. Powrócił do drużyny i zagrał we wszystkich meczach The Rugby Championship 2012 oraz listopadowego tournée po Europie. W trakcie tournée British and Irish Lions 2013 wystąpił przeciw nim we wszystkich trzech testmeczach. Zyskał również uznanie nowego selekcjonera Wallabies, Ewena McKenzie, który uwzględnił go w składzie na The Rugby Championship 2013, a kosztem Benna Robinsona uzyskał miejsce w wyjściowym składzie zespołu.