żyrafa północna – G. c. camelopardalis, podgatunek nominatywny, określany niekiedy w literaturze popularnej jako „żyrafa właściwa”. Spotykana we wschodnim Sudanie Południowym i południowo-zachodniej Etiopii. Szacuje się, że na wolności przetrwało mniej niż 650 osobników, aczkolwiek liczba ta nie jest pewna. Stado utrzymywane jest w Al Ain Zoo w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W 2003 było tam 14 osobników. żyrafa siatkowana – G. c. reticulata, żyjąca w północno-wschodniej Kenii, południowej Etiopii i Somalii. Liczebność populacji szacuje się na 8600 zwierząt, bazując na danych International Species Information System, ponad 450 zwierząt przebywa w ogrodach zoologicznych. żyrafa angolska – G. c. angolensis – żyje na północy Namibii, południowym zachodzie Zambii, Botswanie i w zachodnim Zimbabwe. Badanie genetyczne z 2009 sugeruje, że populacje zamieszkujące północną pustynię Namib i Park Narodowy Etoszy stanowią odrębne podgatunki. Liczebność podgatunku to nie więcej niż 13 tys. zwierząt(w krytycznym momencie około 5 tys.), w ogrodach zoologicznych hoduje się około 20 zwierząt. G. c. antiquorum – obejmuje swym zasięgiem występowania południowy Czad, Republikę Środkowoafrykańską, północny Kamerun i północny wschód Demokratycznej Republiki Konga. Osobniki populacji kameruńskich dawniej klasyfikowano jako G. c.