peralta, co okazało się błędem. Uważa się, że na wolności nie przetrwało więcej niż 2000 tych żyraf. Status tego podgatunku i G. c. peralta wywołał znaczny problem w ogrodach zoologicznych. W 2007 wszystkie G. c. peralta w ogrodach zoologicznych Europy okazały się być w rzeczywistości G. c. antiquorum. Po uwzględnieniu tej poprawki w zoo okazuje się żyć około 65 osobników tego podgatunku. żyrafa masajska – G. c. tippelskirchi – spotykana jest w środkowej i południowej Kenii oraz w Tanzanii. Szacunki mówią o nie więcej niż 31000 zwierząt na wolności i około setce w ogrodach zoologicznych. żyrafa ugandyjska – G. c. rothschildi – nazwana na pamiątkę Waltera Rothschilda, zwana także żyrafą z Baringo i żyrafą ugandyjską (ang. Baringo giraffe bądź Ugandan giraffe). Cechuje się zasięgiem występowania obejmującym część Ugandy i Kenii. Jej obecność w Sudanie Południowym nie jest pewna. Uważa się, że na wolności przetrwało około 1600 osobników tego podgatunku (jeszcze w 2012 mniej niż 670), w ogrodach zoologicznych żyje natomiast ponad 450 osobników. Jest to drugi najbardziej zagrożony wyginięciem podgatunek żyrafy. żyrafa południowa – G. c. giraffa – zamieszkuje północ Republiki Południowej Afryki, północ Botswany, północ Zimbabwe i południowy zachód Mozambiku.