U jednego ze znalezionych okazów doszukano się patologii kości, śródstopie prawe łączyło się u wierzchołka uniemożliwiając płynne ruchy. thumb|left|Głowa i przednie łapy tescelozaura w Rocky Mountain Dinosaur Resource Center Po bokach żeber znaleziono duże, choć cienkie, płaskie, zmineralizowane płytki. Ich funkcji nie wyjaśniono. Mogły odgrywać pewną rolę w wymianie gazowej. Jednakże nie stwierdzono na nich śladu rzeźbienia przez przyczepy mięśni ani innych śladów ich przyłączenia, co świadczy przeciwko teorii funkcji oddechowej. Niedawne badania histologiczne płytek pochodzących prawdopodobnie od osobnika prawie dorosłego wykazało, że mogły one powstawać jako struktury chrzęstne i kostnieć z wiekiem zwierzęcia. Płytki takie znaleziono także u kilku innych ornitopodów i ich krewnych zaliczanych do cerapodów. thumb|Porównanie wielkości tescelozaura i człowieka Nie wiadomo, co tworzyło powłokę okrywającą ciało dinozaurów tego rodzaju: czy były to łuski, czy też coś innego. Odkryte ślady dają jedynie wskazówki do stawiania możliwych hipotez. Charles Whitney Gilmore opisał łaty zwęglonego materiału w okolicy barków jako możliwy naskórek o dziurkowatej powierzchni, jednak bez regularnego wzoru. William J. Morris zasugerował obecność pancerza w formie niewielkich tarczek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tescelozaur · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.