Od 11 grudnia 1931 roku do 9 czerwca 1936 roku piastował stanowisko wicewojewody łódzkiego. O jego awans na to stanowisko wnioskował ówczesny wojewoda łódzki Władysław Jaszczołt. W ocenie Jakuba Polita jako wicewojewoda Potocki wykazał się wysokimi kompetencjami i dobrą znajomością miejscowych realiów. Jednocześnie wielokrotnie wyznaczano go do pełnienia rozmaitych funkcji reprezentacyjnych. Był współzałożycielem Stowarzyszenia Polsko-Jugosłowiańskiego w Łodzi oraz Towarzystwa Polsko-Rumuńskiego w Łodzi. W latach 1933–1936 był prezesem okręgu wojewódzkiego Ligi Morskiej i Kolonialnej. Pełnił także funkcję członka zarządu Związku Straży Pożarnych Województwa Łódzkiego, na którym to stanowisku zapoczątkował szereg inicjatyw, mających na celu podniesienie poziomu wyszkolenia strażaków oraz popularyzację idei pożarnictwa. Ponadto był członkiem zarządu Komitetu Okręgowego PCK oraz członkiem zarządu wojewódzkiego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. W 1934 roku był faktycznym kierownikiem akcji pomocy ofiarom powodzi na Podkarpaciu, którą zainicjowały władze województwa łódzkiego. Był również wiceprezesem łódzkiego Komitetu Funduszu Pomocy Bezrobotnym, a po jego przekształceniu – członkiem prezydium Wojewódzkiego Komitetu Funduszu Pracy.