Na początku 1936 roku Potocki podjął starania o przeniesienie. Ostatecznie w czerwcu tegoż roku objął stanowisko starosty powiatu morskiego z siedzibą w Wejherowie, które piastował do września 1939. Przeniesienia na to stanowisko, jakkolwiek niższe w stosunku do poprzedniego, nie należy rozpatrywać w kategoriach degradacji. Powiat morski był bowiem uznawany przez MSW za placówkę trudną i o specjalnym znaczeniu, co wynikało z faktu, iż graniczył z III Rzeszą i Wolnym Miastem Gdańsk, był zamieszkiwany przez stosunkowo liczną mniejszość niemiecką, a w dodatku na jego terenie znajdował się strategicznie ważny port w Gdyni.

Podczas pracy w Wejherowie był aktywnym działaczem Polskiego Związku Zachodniego, a ponadto nadal działał w strukturach Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Pełnił także funkcję prezesa rady oddziału powiatowego Ochotniczej Straży Pożarnej. Jako starosta starał się przeciwdziałać antypolskiej działalności prohitlerowskich ugrupowań mniejszości niemieckiej. Doprowadził m.in. do rozwiązania struktur Deutsche Vereiningung w powiecie morskim.