Leon Preibisz (ur. 11 kwietnia 1882 w Pleszewie, zm. 3 marca 1951 w Rydzynie) – polski historyk sztuki, prawnik. thumb|245px|Grób Leona Preibisza i jego synów na cmentarzu parafialnym w Kłodzie
Życiorys W 1900 ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu i wyjechał do Wrocławia, gdzie rozpoczął studia na wydziale prawa tamtejszego uniwersytetu. Cztery lata później ukończył i odbył staż referendarski w sądzie grodzkim w Berum, skąd przeniósł do Monachium i rozpoczął trzyletnie studia z zakresu filozofii i historii sztuki. W 1907 zakończył studia w Monachium i rozpoczął kolejne na wydziale rolnictwa w Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina w Halle an der Saale. W 1910 odbył staż z zakresu historii sztuki w Książęcym Muzeum w Brunszwiku, a następnie kontynuował go rok później w wiedeńskim Gabinecie Rycin Biblioteki Cesarskiej. Również w 1911 w Lipsku ukazała się drukiem praca doktorska Leona Preibisza napisana na zakończenie studiów w Monachium, a dotycząca życia i twórczości holenderskiego malarza Martena Jacobszoona Heemskerk van Veena. Od jesieni 1911 Preibisz odbywał praktykę rolniczą w Domachowie, skąd w marcu 1913 przeniósł się do Dębiny w powiecie oleskim.