Vuillaume-Randriamanantena znalazła także powiązania między czaszką i szkieletem pozaczaszkowym Archareoindris, podsumowała wiedzę o szkielecie pozaczaszkowym i udokumentowała silne podobieństwo z rodzajem Palaeopropithecus.
Anatomia i fizjologia thumb|left|Czaszka Archaeoindris, szeroka i krótka, z parą kostnych wyrostków nad otworami nosowymi Zwierzę przypominało Palaeopropithecus, choć znacznie większe i solidniej zbudowane. Archaeoindris należał do największych naczelnych, jakie kiedykolwiek wyewoluowały, był także największą znaną małpiatką. Ważył w przybliżeniu 160 kg. Osiągał mniej więcej wielkość odrosłego samca goryla, jak po raz pierwszy zauważył Lamberton.
Od jego odkrycia oszacowania wielkości wahały się od "większy od człowieka" do "być może największy naczelny, jaki kiedykolwiek istniał". Badanie Jungers z 1990 na podstawie obszaru trzonowców przewidziało masę na 230,5 kg, podczas gdy średnica głowy kości udowej wskazuje na 244,1 kg. W 1995 Laurie Godfrey oszacował masę na 197,5 kg. Użył on obwodów zmierzonych w połowie trzonu kości ramiennej i udowej. Na podstawie wielokrotnej analizy regresji części korowej kości udowej wykonanej w 2008 Jungers i współpracownicy otrzymali najlepsze oszacowanie mówiące o masie 161,2 kg z zakresem ufności 150–187,8 kg.