Mychajło Obidny, ukr. Михайло Обідний (ur. 11 lipca 1889 r. w Mirogorodzie, zm. 7 stycznia 1938 r. w Mukaczewie) – ukraiński, a następnie emigracyjny muzealnik, archiwista, historyk wojskowości, etnograf, poeta, publicysta, działacz społeczno-kulturalny
Ukończył 2 korpus kadetów w Moskwie, a następnie wydział etnograficzno-antropologiczny na uniwersytecie w Kijowie. Pracował jako nauczyciel na Kubaniu. Od 1910 r. był pracownikiem Jekaterynowskiego Muzeum Obwodowego. Potem znalazł pracę w Kijowskim Muzeum Artystyczno-Przemysłowym i Naukowym. W 1917 r. opublikowano jego pierwszy zbiór wierszy pt. „Pid siajwom woli”. W 1918 r. został wicedyrektorem Kijowskiego Muzeum Wojskowo-Historycznego. W 1919 r. zorganizował wydział wojskowo-historyczny sztabu generalnego Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Otrzymał stopień sotnika. Jednocześnie był członkiem Komisji Ochrony Pamiątek Historycznych przy Głównym Zarządzie Ministerstwa Kultury Narodowej. Po pewnym czasie wszedł w skład Komisji do Spraw Opracowania Statutu Ukraińskiego Archiwum Narodowego. Ponadto pełnił funkcję sekretarza Ukraińskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego i Podolskiego Towarzystwa Ochrony Pamiątek Historycznych. Wiosną 1920 r.