Jednocześnie działał w Rosyjskim Związku Ogólnowojskowym (ROWS). W latach 1927–1938 jako członek Bojowej Organizacji gen. Aleksandra P. Kutiepowa cztery razy nielegalnie przechodził do ZSRR z zadaniami wywiadowczo-dywersyjnymi. Według artykułu W. N. Butkowa pt.: „Biełyje diwiersanty iz kadietow protiw SSSR”, opublikowanego w 1996 r. w piśmie „Kadietskaja pieriekliczka” pod koniec lat 30. przedostał się do Leningradu, gdzie miał udawać pułkownika Armii Czerwonej w sztabie Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Do jego zadań miało należeć przygotowywanie powstania „czerwonych dowódców” przeciwko reżimowi stalinowskiemu. W 1936 r. zorganizował bułgarski oddział Wyższych Wojskowych Kursów Naukowych, po czym prowadził kursy wywiadowcze dla emigranckiej młodzieży. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 wstąpił ochotniczo w listopadzie tego roku do Wehrmachtu i został wysłany na front wschodni. Służył jako rezydent Abwehrstelle „Południowa Ukraina” z siedzibą w okupowanej Odessie. Od jesieni 1942 był współpracownikiem Abwehrstelle „Krym”. Po zakończeniu wojny wyemigrował do USA.