Głodówka w kościele św. Marcina nie była jedyną inicjatywą w obronie więzionych. Do władz PRL napływały listy protestacyjne z żądaniami uwolnienia więzionych, rozpoczęło działalność Biuro Interwencyjne KOR. Pojawiały się także naciski poza granicami kraju – listy protestacyjne podpisali m.in. intelektualiści amerykańscy, niemieccy, francuscy, włoscy, szwajcarscy, a także brytyjscy i amerykańscy politycy. Miała miejsce okupacja siedziby LOT w Genewie, przekazanie Komisji Obrony Praw Człowieka ONZ listu Jana Józefa Lipskiego. Ostatecznie pod presją wewnętrzną i zewnętrzną Rada Państwa 19 lipca 1977 wydała dekret o amnestiiWojciech Roszkowski, Najnowsza historia Polski 1945–1980, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 728–730Dekret z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii ()., w rezultacie 23 lipca tegoż roku zwolniono ostatnich osadzonych.

Środowisko KOR-u (działającego po przekształceniu jako Komitet Samoobrony Społecznej KOR) jeszcze dwukrotnie (przy wsparciu innych grup opozycyjnych) organizowało solidarnościowe protesty głodowe – w dniach od 3 do 10 października 1979 w kościele Świętego Krzyża w Warszawie oraz w dniach od 7 do 17 maja 1980 w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej.