mały|Stworzenie świata. Ilustracja z XIII-wiecznego rękopisu. Era bizantyńska zwana także erą konstantynopolitańską – system liczenia lat przyjęty w Cesarstwie Bizantyńskim od około VII-VIII wieku i obowiązujący tam do podboju tureckiego w 1453 roku. Był używany również w innych krajach kulturowo związanych z Bizancjum. Początkiem ery był 1 września 5509 roku przed Chr.
W początkach istnienia Cesarstwa Bizantyńskiego w całym państwie funkcjonowało kilkanaście systemów rachuby lat: żywa była jeszcze datacja według olimpiad, dokumenty datowano według konsulów, panowania władców i indykcji, w Egipcie liczono czas według ery Nabonassara (748 rok przed Chr.), rzymskiej Augusta (29 sierpnia 30 przed Chr.) lub Męczenników (29 sierpnia 284 po Chr.), w Syrii i wśród Żydów według ery Seleucydów (1 października 312 rok przed Chr.), w Bosrze według ery pontyjskiej (106 przed Chr.), w Antiochii według ery zaczynającej się w 49 roku przed Chr. w Gazie - w 61 przed Chr., itd. Celowym stało się odwołanie do wydarzenia wspólnego dla całej ówczesnej cywilizacji śródziemnomorskiej, jakim było opisane w Biblii stworzenie świata. Próby określenia daty stworzenia świata w oparciu o Biblię podejmowali już wcześniej zhellenizowani Żydzi, którzy starali się udowodnić, że ich rodowód jest bardziej starożytny od greckiego i rzymskiego. W I wieku po Chr.