Dzięki użyciu uniwersalnych wskazań wraz z wykładami na temat Sutry Lotosu, mógł poprowadzić wieśniaków bliżej do buddyzmu i swoich nauk, bez zakłócenia przynależności do szczególnej świątyni i jej linii nauczania. Było to pierwsze z jego wielu późniejszych zgromadzeń przyjmowania wskazań, z tym, że następne prowadził już zgodnie ze specyfiką linii przekazu sōtō. Ponieważ wójt wioski i dziesięciu jej mieszkańców zobowiązali się dostarczać mu pożywienia podczas 3-letniego odosobnienia, powrócił jeszcze do Edo przedyskutować swoje plany z Ōtomo. Odwiedził także nauczyciela Winaji oraz przyjął ezoteryczne wskazania samaya od nauczyciela shingon nazwiskiem Kisan Biku. W podzięce nauczył go znaczenia siedzącej medytacji w duchu szkoły sōtōDavid Riggs, "The Zen of Books and Practice: The Life of Menzan Zuihō and His Reformation of Sōtō Zen", (w: Zen Masters, 2010), s 156..