Różowo-kremowa karnacja ciała wyraźnie odcina się od ciemnogranatowych Ojca. Między opadłą głową Chrystusa i twarzą Boga Ojca ukazano Ducha Świętego w postaci białej gołębicy, która jakby kończyła swój lot by spocząć na ramieniu Jezusa. Jego stopy spoczywają na przezroczystej kuli obrazującej sferę niebieską (gwiazdy na ciemnobłękitnym tle) i Ziemię. Tworzy ją wzniesiony na skale warowny, zbudowany z kamienia zamek z wewnętrznym dziedzińcem. Jego architektura zdradza formy gotyckie. Charakteryzuje się prostokątnym planem, dwoma kubicznymi bryłami połączonymi kurtynami murów, wysokimi, czerwonymi dachami oraz cylindryczną wieżą zwieńczoną stożkowym hełmem. Kompozycję zamykają cztery anioły, których upozowanie jest bardzo dopasowane do kształtu obrazu. Każdy z nich został potraktowany w sposób indywidualny: ma odmienne rysy twarzy, fryzurę, a ponadto kolory szat (ciemnobłękitne, zielone, różowe i żółto-kremowe) i upozowanie. Wszystkie anioły trzymają drapowaną czerwonawą tkaninę (o ciemnoturkusowym odwrocie) obficie zdobioną złocistym, stylizowanym ornamentem o formach geometryczno-roślinnych.