Aresztowano też ponad 120 osób z jego grupy. Działalność grupy została zaliczona do działań Czerwonej Orkiestry – siatki szpiegowskiej działającej na terenie Europy Zachodniej i podporządkowanej wywiadowi ZSRR. 19 grudnia 1942 r. został skazany na karę śmierci i kilka dni później stracony przez powieszenie w więzieniu Berlin-Plötzensee. Jego żona, Libertas Haas-Heye, również została stracona przez nazistów.

W 1969 r. odznaczony pośmiertnie przez Związek Radziecki Orderem Czerwonego Sztandaru. W Niemczech Wschodnich uhonorowano go nazwami ulic w Magdeburgu, Berlinie i Lipsku, a także znaczkami z jego podobizną.

Przypisy

Bibliografia

Stefan Roloff: Die Rote Kapelle. Ullstein 2002. Harro Schulze-Boysen: Gegner von heute – Kampfgenossen von morgen. (pierwsze wydanie 1932);