W latach 1553–1554 w Safedzie było 1121 muzułmańskich gospodarstw domowych, 222 muzułmańskich kawalerów, 54 muzułmańskich przywódców religijnych, 716 żydowskich gospodarstw domowych, 56 żydowskich kawalerów i 9 osób niepełnosprawnych. W 1555 roku w mieście żyło już około 8 tys. Żydów. Pokazuje to jak szybko rozrastała się tutejsza społeczność żydowska. Żydzi utrzymywali się z produkcji wina, miodu, żywności oraz z handlu i produkcji wełny. Imigranci z Hiszpanii przywieźli do Safedu umiejętności produkcji tkanin wełnianych, a następnie nawiązali kontakty handlowe z innymi hiszpańskimi Żydami osiadłymi w Damaszku, Sydonie i innych miastach basenu Morza Śródziemnego.
Przemysł wełniany koncentrował się głównie w rejonie strumienia Amud, przy którym wybudowano farbiarnie oraz młyny wodne. Prawdopodobnie odbiorcą tutejszych wyrobów wełnianych była nawet armia turecka. W II połowie XVI wieku wyroby z Safedu skutecznie konkurowały z produktami angielskimi i flandryjskimi.