Około połowy XVIII w. kamienica była własnością Marianny i Wojciecha Wesołowskich, następnie zaś wdowy Marianny i syna Piotra, kleryka seminarium zamojskiego. W 1783 r. została sprzedana Janowi Nachtygalowi za niewielką jak na owe czasy sumę 1 662 zł.Kontrakt sprzedaży kamienicy nr 15 Janowi Nachtygalowi zapisany w Tabula ex civitate Zamość, t. I, s. 37 cyt za Wróbel A. Apteka…, zapewne ze względu na zły stan kamienicy. W latach 1783–1787 została wyremontowana, nadbudowano drugie piętro znosząc przy tym attykę. Akta Zarządu Miejskiego z tego okresu podają: "Nachtygal Joannes posiada kamienicę trzykondygnacjową [...]".
Kolejnym właścicielem kamienicy był aptekarz Jan Kanty Terlecki z Białej. Zarządzał apteką od 1809 r. Po jego śmierci w 1836 r. wdowa Joanna miała trudności ze znalezieniem wykwalifikowanego aptekarza. W aptece pracowało dwóch uczniów bez przygotowania zawodowego. W styczniu 1837 r., w czasie kontroli dokonanej przez zastępcę lekarza obwodu zamojskiego Terlecka otrzymała co prawda pozwolenie na tymczasowe prowadzenie apteki przez jednego z uczniów, ale miał on korzystać z pomocy i opieki doktora medycyny Schumachera – ordynatora w szpitalu wojskowym. W czerwcu 1837 r.