do Zamościa przyjechał z Charkowa brat właścicielki, Fryderyk Fischer, który właśnie ukończył tamtejszy uniwersytet i jako lekarz klasy pierwszej podjął pracę w Zamościu. W maju 1839 r. Fischer wyjechał z twierdzy, a kontrola w aptece w czerwcu stwierdziła brak porządku. Postanowiono, że w ciągu miesiąca Terlecka zamknie aptekę lub postara się o fachowego pracownika. Zniechęcona kłopotami z zatrudnianymi pracownikami w 1842 r. sprzedała aptekę Janowi Kłossowskiemu. Odtąd kamienica wraz z apteką była w posiadaniu rodziny Kłossowskich. Apteką zarządzali kolejno: Karol Kłossowski, brat stryjeczny Jana i Zdzisław Kłossowski, a po jego śmierci sukcesorkami apteki zostały: żona Regina Kłossowska i trzy zamężne córki – Stefania Szperlowa, Wanda Minczewska i Mana Szelchauzowa.
Po śmierci Karola Kłossowskiego w 1891 r. dokonano remontu kamienicy, polegającego m.in. na wymianie okien i drzwi, naprawie dachu i pieców, pomalowaniu pomieszczeń na drugim piętrze.
Innej, bliżej nieokreślonej restauracji podlegała kamienica w latach 1911–1929, następne prace konserwatorskie przeprowadzane były w latach 1934–1937.