Autor ponad 190 interpelacji w sprawach Ukraińców w RP.
W grudniu 1924 pozbawiony immunitetu w związku z oskarżeniem o działalność antypaństwową (podważanie przynależności Wołynia do Polski na wiecu w Poczajowie 26 sierpnia 1923) i skazany przez sąd w Równem na karę więzienia.
Jeden z organizatorów partii Sel-Sojuz, następnie (X. 1926) wszedł do Sel-Rob, gdzie był reprezentantem kierunku prawicowego, członkiem ścisłego komitetu partii i jej sekretarzem. Jeden z przywódców frakcji Sel-Rob w ramach Ukraińskiej Frakcji Parlamentarnej w I kadencji Sejmu. Po rozłamie w Sel-Rob (1927) jeden z przywódców „Sel Rob-Prawicy”, przeciwnej współpracy z komunistami. We wrześniu 1927 z innymi posłami Sel-Rob-Prawicy opuścił Klub Ukraiński i założył osobny klub.
W wyborach parlamentarnych w 1928 roku uzyskał mandat do Senatu RP z listy nr 8 (Sel-Rob) (województwo wołyńskie).
Prezes „Proswity” w Ostrogu, działacz ukraińskich instytucji kulturalno-oświatowych i społecznych na Wołyniu, zwłaszcza w powiecie dubieńskim. Badacz ludowych pieśni ukraińskich z Wołynia i Chełmszczyzny.