W 1925 został członkiem egzekutywy Komitetu Warszawskiego ZMK, w 1926 aresztowany i uwięziony na Pawiaku, zwolniony z braku dowodów. Od 1927 sekretarz Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Zagłębiu Dąbrowskim i Częstochowie. Od grudnia 1927 do stycznia 1930 był słuchaczem w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej przy Kominternie. Po powrocie do kraju został członkiem Centralnego Wydziału Wojskowego przy KC KPP. Zwolennik ultralewicowej frakcji „mniejszości” podczas walk frakcyjnych w KPP. 16 marca 1931 aresztowany, 12 października 1931 skazany na 4 lata więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego, wyrok odsiadywał na Pawiaku, Mokotowie, w Piotrkowie i we Wronkach, gdzie był członkiem zarządów komuny więziennej i brał udział w protestach i głodówkach więźniów. 13 lutego 1934 zwolniony ze względu na zły stan zdrowia, został członkiem Centralnego Wydziału Zawodowego przy KC KPP. Wiosną 1935 na polecenie Biura Politycznego KC KPP wyjechał do ZSRR, pracował w Kijowie w redakcji polskojęzycznej gazety „Sierp”. Jesienią 1935 został aresztowany przez NKWD i uwięziony, a potem zesłany do kopalni węgla w Karagandy. W 1943 wstąpił do 1 DP im. T. Kościuszki, w której został podporucznikiem-oficerem politycznym. Jesienią 1943 przeniesiony do 2 DP im. J. H. Dąbrowskiego, a w styczniu 1944 do 3 DP im. R. Traugutta.