W 1993 znano już ponad 100 gatunków mięczaków występujących w kominach hydrotermalnych. Odkryto w nich ponad 300 nowych gatunków. Wiele z nich to gatunki siostrzane do innych, znalezionych w odizolowanych geograficznie obszarach z kominami. Zaproponowano, że zanim płyta północnoamerykańska przedzieliła grzbiet śródoceaniczny, istniał pojedynczy biogeograficzny region kominów we wschodnim Pacyfiku. Późniejsza bariera uniemożliwiająca kontakt rozpoczęła różnicowanie gatunków z odmiennych lokalizacji. Przykłady konwergencji pomiędzy odrębnymi kominami wspiera tezę o selekcji naturalnej i teorię ewolucji w ogóle.
thumb|Cykl biogeochemiczny komina w głębinie morskiej
Choć życie na takich głębokościach spotyka się rzadko, czarne kominy stanowią centra całego ekosystemu. Nie występuje tu światło słoneczne, więc wiele organizmów, jak archeony i ekstremofile zamieniają przy użyciu ciepła metan i związki siarki pochodzące z komina w energię w procesie zwanym chemosyntezą. Bardziej złożone formy życia, jak małże i rurkoczułkowce, pasą się na nich.