Wielkie rurkoczułkowce mogą osiągać aż 2 metry wysokości. Stanowią ważną część ekosystemu wokół kominów. Nie mają ust ani przewodów pokarmowych. Podobnie jak robaki pasożytnicze, wchłaniają substancje odżywcze produkowane przez bakterie w ich tkankach. W uncji tkanki rurkoczułkowca bytuje około 285 miliardów bakterii. Ich czerwone pierzaste wyrostki zawierają hemoglobinę. Białko to po połączeniu z siarkowodorem transportuje go w kierunku bakterii zamieszkujących ciało rurkoczułkowca. W zamian prokarionty odżywiają go związkami węgla. Dwa gatunki żyjące przy kominach hydrotermalnych to Tevnia jerichonana i Riftia pachyptila. Jedna odkryta społeczność nazywana Eel City („miasto węgorzy”) składa się głównie z węgorzokształtnych. Choć węgorzokształtne nie należą do rzadkości, w kominach dominują typowo bezkręgowce. Eel City leży w okolicy stożka wulkanicznego Nafanua volcanic w Samoa Amerykańskim
Inne przykłady unikalnej fauny zamieszkującej omawiany ekosystem to mięczak Crysomallon squamiferum, gatunek ślimaka o nodze uzbrojonej łuskami z żelaza i substancji organicznych, jak też Alvinella pompejana, zdolna do wytrzymania w temperaturze do 80 °C.