Natomiast w porównaniu z otaczającym dnem morskim strefy kominów hydrotermalnych cechuje się 10 000-100 000 razy większym zagęszczeniem organizmów żywych.
Zbiorowiska kominów hydrotermalnych potrafią utrzymać tak obszerne nagromadzenie życie, ponieważ bytujące tam organizmy zależą od pokarmu w postaci bakterii chemosyntezujących. Wydobywająca się z komina woda obfituje w rozpuszczone minerały i dostarcza je dużym populacjom bakterii chemoautotroficznych. Zużywają one związki siarki, zwłaszcza siarkowodór, substancję wysoce toksyczną dla większości znanych organizmów, by produkować substancje organiczne w procesie chemosyntezy.
Bakterie chemosyntezujące tworzą grube maty przyciągające inne organizmy, jak obunogi i widłonogi, pasące się bezpośrednio na bakteriach. Większe stworzenia, jak ślimaki, krewetki, kraby, rurkoczułkowce, ryby i ośmiornice tworzą łańcuch pokarmowy w oparciu o zależność ekologiczną pomiędzy drapieżcą i ofiarą ponad konsumentami I rzędu. Główne grupy organizmów spotykane na dnie morza to pierścienice, rurkoczułkowce, mięczaki i skorupiaki. Bogactwo organizmów niemikrobowych stanowią wielkie małże, rurkoczułkowce i bezokie krewetki.