Od 1918 roku w Wojsku Polskim. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 478. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 21 pułk piechoty w Warszawie. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 27 pułku piechoty w Częstochowie. W 1923 roku pełnił w tym pułku obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. W 1924 roku, po likwidacji batalionu sztabowego, został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza pułku. Następnie został przeniesiony do 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu na stanowisko dowódcy I batalionu, detaszowanego w Lubaczowie. Z dniem 20 października 1928 roku został przydzielony na dwumiesięczny, normalny XII Kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. 27 kwietnia 1929 roku został przeniesiony do 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 23 stycznia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 28 stycznia 1931 roku został przeniesiony do 9 Okręgowego Szefostwa Uzbrojenia w Brześciu na stanowisko pełniącego obowiązki szefa. 23 października 1931 roku został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 1.