lokatą, z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku szefa uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Na stanowisku szefa uzbrojenia okręgu korpusu pozostawał do września 1939 roku.
W czasie kampanii wrześniowej został szefem służby uzbrojenia Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. W czasie walk dostał się do niewoli radzieckiej. Od 1940 był osadzony w Obozie NKWD w Griazowcu.
Latem 1941 roku, po zwolnieniu z obozu, został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i przydzielony do dowództwa PSZ na stanowisko szefa służby uzbrojenia. Po wojnie pozostał na emigracji. Zmarł w Londynie w 1957 i został pochowany na cmentarzu katolickim św. Marii przy Kensal Green (St. Mary's Catholic Cemetery).
Miał syna Jerzego (1919–1943), podporucznika Wojska Polskiego, „cichociemnego”, kawalera Orderu Virtuti Militari.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (20 stycznia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) obozy NKWD dla jeńców polskich
Przypisy
Bibliografia