1922–1925 była kontrolerką w wydziale zawodowym GUS, potem maszynistką w przedstawicielstwie handlowym ZSRR i w 1927 w poselstwie ZSRR. Należała do Warszawskiego Koła Referentów i Wydziału Kobiecego Komitetu Warszawskiego KPP. Brała udział w zorganizowaniu ucieczki z Pawiaka działaczy KPP Leona Purmana i Mirosława Zdziarskiego. Podczas walk frakcyjnych w KPP opowiedziała się za ultralewicową „mniejszością”. Od 1927 funkcjonariuszka Centralnej Techniki KPP. Od wiosny 1928 na polecenie KC KPP działała w Komitecie Okręgowym (KO) KPP na Górnym Śląsku i kierowała Wydziałem Kobiecym i wyborczą techniką partyjną. Później była księgową w warszawskiej garbarni, a od 1929 maszynistką w przedstawicielstwie agencji TASS. Od maja 1929 łączniczka Biura Politycznego KC KPP w Sopocie (Wolne Miasto Gdańsk). W 1929 wyszła za mąż za działacza KPP Juliana Bruna. Od lata 1930 organizowała w Berlinie wyjazdy delegatów na Kongres Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych (Profinternu) i Międzynarodówki Związków Zawodowych oraz kandydatów do szkół partyjnych w ZSRR. Od sierpnia 1931 do 1932 sama była słuchaczką w szkole partyjnej w ZSRR. Po powrocie działała w Łodzi i Gdyni.