Od lutego 1943 kierownik działu informacyjnego w redakcji „Wolnej Polski” w Moskwie.
W czerwcu 1944 wstąpiła do PPR, jesienią 1945 wróciła do kraju, gdzie została zastępcą kierownika Wydziału Zagranicznego Komisji Centralnej Związków Zawodowych (KCZZ), w lutym 1946 przeniesiona do Departamentu Prasy MSZ jako naczelnik wydziału. Od wiosny 1947 do sierpnia 1949 organizowała Polską Służbę Informacyjną i była jej zastępcą dyrektora w Nowym Jorku. Po powrocie została zastępcą naczelnika Wydziału Organizacji Międzynarodowej w MSZ. Członek Komitetu POP PZPR przy MSZ w latach 1949–1951Paweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: Pamięć i Sprawiedliwość, 1 (27) 2016, s. 300.. Od marca 1950 dyrektor działu społecznego, biura listów i Fali 49, biura szkolenia i telewizji w Polskim Radiu. 1953–1954 sekretarka polskiej delegacji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei, po powrocie zastępca kierownika redakcji telewizji w Polskim Radiu. Od 1955 pracownica redakcji „Życia Partii”, od czerwca 1957 na emeryturze. 1958–1967 współpracownica Zakładu Historii Partii przy KC PZPR. Była odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym (1953). i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1946)..