Interweniował u władz w sprawie represjonowanych księży, wspierał kapłanów śląskiego pochodzenia, którzy po wojnie mieli trudności adaptacyjne i językowe, a także byli podejrzewani o negatywny stosunek do Polski. Wznowił działalność diecezjalnego Wydawnictwa Świętego Krzyża i periodyku kurialnego pod nową nazwą „Wiadomości Urzędowe Kurii Biskupiej Śląska Opolskiego” (od 1972 „Wiadomości Urzędowe Diecezji Opolskiej”). Zreorganizował struktury administracyjne dekanalne i parafialne, wprowadził nowe działy duszpasterstwa specjalistycznego. W diecezji przeprowadził Wielką Nowennę przed Milenium Chrztu Polski (1957–1966), nawiedzenie obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej (1964–1966), uroczystości milenijne (1966), prace związane z Soborem Watykańskim II (1962–1965), a także Jubileusz Nadzwyczajny (1966), Rok Wiary (1967–1968) i Rok Święty (1975). Ożywił na Śląsku Opolskim kulty św. Jacka, bł. Czesława i bł. Bronisławy. Koordynował wprowadzanie w diecezji soborowej reformy liturgicznej.