Wytyczne zostały wprowadzone w celu ujednolicenia sposobów zakładania osnowy wysokościowej III i IV klasy. Jedynym wydaniem jest wydanie I z 1983 opracowane w Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym we Wrocławiu przez zespół w składzie: Antoni Kaltenberg, Władysław Kluczewski, Józefa Pajdzik, Tadeusz Wabiszczewicz, Stanisław Wójtowicz oraz Kamila Zubik, zgodnie z zaleceniami Biura Rozwoju Nauki i Techniki Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii reprezentowanego przez Leona Alexandrowicza i Edwarda Jarosińskiego. Wprowadzenie wytycznych spowodowało uchylenie zalecenia GUGiKzalecenie GUGiK nr TE.2/204/1/75 z 12 sierpnia 1975 roku do stosowania "Wzorów i przykładów do instrukcji B-II. Osnowa wysokościowa lokalnego znaczenia I – VI klasy".
Wytyczne techniczne G-2.2 opisują charakterystykę szczegółowej osnowy wysokościowej i definiują: podział oraz cele zakładania osnów III i IV klasy, wymogi dokładnościowe, konstrukcje sieci osnów oraz ich części składowe, nawiązanie sieci, kontrolę pomiarów niwelacyjnych.