Ponadto wytyczne przedstawiają zasady techniczne oraz porządkowe obowiązujące przy: projektowaniu osnów (opracowanie założeń i wykonanie projektu technicznego), posadowieniu reperów (lokalizacja znaków stanowiących sieci osnowy, ich stabilizacja na gruncie, ochrona i konserwacja), doborze sprzętu pomiarowego (niwelatory, łaty), pomiarze osnowy (optymalne warunki wykonywania pomiarów), opracowaniu wyników pomiarów (obliczenia polowe odcinków i linii, wprowadzanie poprawek, analiza dokładności, zestawienia wyników), wyrównaniu sieci niwelacyjnych (zasady stosowania wag, metody wyrównania, ocena dokładności, zestawienia wysokości znaków).
Zgodnie z wytycznymi osnowę III i IV klasy zakłada się przede wszystkim dla potrzeb geodezyjnej obsługi inwestycji przemysłowych oraz komunalnych, pomiaru elementów infrastruktury technicznej, budowli i rzeźby terenu oraz w celu oparcia wysokościowej osnowy fotogrametrycznej i topograficznej. Sieci osnowy są tworzone za pomocą ciągów niwelacyjnych (o długości od 6 do 18 km) łączących repery węzłowe i nawiązania oraz odcinków niwelacyjnych (o długości od 1 do 5 km) będących połączeniem sąsiednich znaków wysokościowych jednego ciągu.