Po bitwie Burns stał się bohaterem narodowym Unii. Usłyszawszy o wiekowym weteranie Mathew B. Brady wysłał jednego ze swoich fotografów, Timothy’ego O’Sullivana, który zrobił zdjęcia leczącego rany Burnsa i zabrał je wraz z opisem jego udziału w bitwie do Waszyngtonu. Gdy prezydent Abraham Lincoln przybył jesienią do Gettysburga, by wziąć udział w otwarciu żołnierskiego cmentarza i wygłosić Adres gettysburski, poprosił Burnsa o spotkanie. 19 listopada 1863 roku Burns towarzyszył prezydentowi w drodze z domu adwokata Davida Willsa do kościoła przy Baltimore Street. Sława Burnsa tak szybko rozeszła się po kraju, że w roku 1864 Bret Harte napisał poemat na jego cześć. mały|Pomnik Johna Burnsa pod Gettysburgiem Według biogramu Burnsa w Appleton’s Cyclopedia of American Biography, po wojnie zaczął miewać zaniki pamięci, a jednocześnie lubił wędrować po kraju. W mroźną zimową noc pod koniec grudnia 1871 roku został znaleziony bez środków do życia na nowojorskiej ulicy, zadbano o niego i odesłano do domu, ale tam po kilku tygodniach zmarł na zapalenie płuc.