W odróżnieniu od zwykłych żołnierzy (caligati) wojskowi armii rzymskiej wyższej rangi (clavi caligarii) zdobili swe sandały nabijanymi srebrnymi lub złotymi guzami (Pliniusz, Historia naturalna, XXXIII, 14). Od tego obuwia powstał też przydomek Gajusza Juliusza Cezara Germanika, który w dzieciństwie u boku ojca, wodza Germanika, wychowywał się wśród legionistów odziany w prosty strój żołnierza i nosząc wojskowe sandały zamiast zwykle używanych w mieście. Pod zdrobniałym mianem Caligula (Bucik) przeszedł później jako cesarz do historii (Swetoniusz, Żywoty cezarów, Gajus Kaligula 9); Kasjusz Dion, Historia rzymska LVII 5,6).
Nazwę tę odnoszono również do prostych w kroju sandałów o grubej podeszwie mocowanej do nogi za pomocą 8 skórzanych rzemieni. Poza wojskiem caligae były w późnej starożytności także obuwiem chłopów, osób jeżdżących konno, a nawet kobietWielka encyklopedia PWN. T. 5. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 128..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obuwie Kategoria:Armia starożytnego Rzymu Kategoria:Kaligula