Przebieg Gdy do Górnej Galilei wkroczyły siły Druzów, dysponowały one znaczącą przewagą nad niewielkim egipskim garnizonem miasta Safed. Z tego powodu Egipcjanie, pomimo protestów i lamentów mieszkańców, wycofali się z miasta. W dniu 5 lipca 1838 roku do Safedu wkroczyli Druzowie. Do druzyjskich powstańców dołączyli muzułmańscy chłopi i splądrowali żydowską dzielnicę. Druzowie wierzyli, że Żydzi mają poukrywane w domach skarby, a lokalni muzułmanie tylko zachęcali ich do ataku. Doszło wówczas do pogromu ludności żydowskiej, który trwał przez trzy dni. Tylko jeden muzułmanin w mieście, Muhammed Mustafa, udzielił schronienia żydowskim uciekinierom, zapewniając im odzienie, żywność i schronienie. Wielu Żydów uciekło do Jerozolimy i Akki. Tym razem Ibrahim Pasza dużo szybciej interweniował, i już 7 lipca 1838 roku jego siły dotarły w rejon Safedu zmuszając Druzów do ucieczki. Oficjalne dane nie informowały o żadnych ofiarach śmiertelnych pogromu.
Konsekwencje Pomimo tych wszystkich tragicznych katastrof, społeczność żydowska w Safedzie wciąż jeszcze istniała i liczyła około 1,5 tys. osób. W latach 1839–1841 doszło do II wojny egipsko-osmańskiej, w trakcie której w 1840 roku Turcy osmańscy zdołali przywrócić porządek w Galilei. Tym samym powrócił spokój do Safedu.
Zobacz też Historia Safedu Palestyna w Imperium Osmańskim
Przypisy
Kategoria:Historia Safedu Safed 1838 Safed 1838 Kategoria:Wydarzenia 1838