Po rozwiązaniu Armii Krajowej nadal w konspiracji, od czerwca 1945 szef łączności Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, następnie od 2 września 1945 Kierownik Łączności Technicznej w I Zarządzie WiN. Na sugestię płk Jana Rzepeckiego ujawnił się 20 listopada 1945 w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Od końca 1945 był rozpracowywany przez MBP, kilkakrotnie odrzucił propozycje współpracy z UB. W marcu 1946 wstąpił do PSL, w którym działał do września 1947. Od czerwca do września 1946 podjął pracę w Związku Zawodowym Muzyków, od października 1946 w Przedsiębiorstwie Państwowym Technicznej Obsługi Rolnictwa w Łodzi.

14 października 1950 w Warszawie aresztowany przez UB pod zarzutem szpiegostwa. 23 maja 1951 zwolniony z powodu braku dowodów winy. Inwigilowany i szykanowany nie mógł znaleźć pracy.

Od 1 marca 1953 podjął pracę jako technik w Warszawskim Przedsiębiorstwie Robót Telekomunikacyjnych. Od 18 lipca 1957 do przejścia na emeryturę 31 grudnia 1971 pracował jako kierownik sekcji łączności w Wydziale Operacyjnym Komendy Głównej Straży Pożarnej.